De kat van freud

Quote Freud: "Time spent with cats is never wasted"

de kat van Freud

.

Tijdens één van de sessies van mijn baasje vandaag, leek er even sprake te zijn van een Babylonische spraakverwarring.

.

“Je wil er dan gewoon niet meer aan denken”, zei de patiënt. Waarop mijn baasje verrast opkeek en antwoordde: “Wil IK er niet meer aan denken?” De man op de bank viel even stil, niet begrijpend wat het baasje bedoelde en antwoordde aarzelend: “Nee, IK wil er niet meer aan denken”.

.

Toen ik naderhand vroeg wat er nou gebeurde, legde het baasje uit dat mensen vaak over een algemene ‘je’ spreken, terwijl ze eigenlijk zichzelf bedoelen. “Dat gebeurt vooral als het over dingen gaat die ze moeilijk vinden. Door dan het woord ‘je’ te gebruiken in plaats van ‘ik’, creëren ze een afstand. Het is minder confronterend op die manier”.

.

Dit was inderdaad ook wat de onderzoeker Orvell en haar collega’s vonden. Zij lieten mensen over een negatieve of neutrale ervaring schrijven. Meer dan de helft van de proefpersonen gebruikten het algemene ‘je’ als ze over een negatieve ervaringen schreven. Terwijl als men over een neutrale ervaring schreef, slechts 6% het woord ‘je’ gebruikte. Zij vonden verder dat de ‘je’-gebruikers vervolgens makkelijker emotioneel afstand konden nemen van de vervelende gebeurtenis.

.

Door te zeggen: ‘Het leven is onverwacht en je moet erop voorbereid zijn dat je dingen zult verliezen die belangrijk voor je zijn’ (i.p.v. ‘Het leven is onverwacht en ik moet erop voorbereid zijn dat ik dingen zal verliezen die belangrijk voor me zijn’), plaatst iemand de ervaring buiten zichzelf en hierdoor is het gemakkelijker om er met wat meer afstand naar te kijken en er betekenis aan te geven.

.

Let er maar eens op hoe vaak mensen dit doen. Je zult verrast staan!

.

Kat: “Ok, wil je me nu dan weer over mijn buikje aaien?”. Baasje: “wil IK dat?”. Kat: “Ja!! Dat wil JIJ!”

.

Zijn er negatieve ervaringen die jij een plek wil leren geven?